Elke taal krijgt een eigen, leesbaar adres en, als je wilt, een eigen domein.
Als een guesthouse in Lissabon zijn pagina “Over ons” schrijft, schrijft het die één keer per taal, en elke versie krijgt een adres dat in die taal natuurlijk leest. Onder de motorkap is een vertaling een record naast het origineel, geen kopie van de pagina: titels, adressen, menu's, tags en beschrijvingen voor zoekmachines bestaan allemaal per taal. Bezoekers komen automatisch in hun eigen taal terecht, en Google krijgt precies te horen welke pagina welke is (via hreflang-tags en een sitemap per taal), zodat de Portugese versie verschijnt bij Portugese zoekopdrachten. Wil je de Duitse site op een eigen .de-domein? Kan ook. En als je liever niet met een leeg vel begint, staat er met één klik een eerste AI-versie van elke vertaling klaar: jij kijkt hem na, jij beslist.
Elke site bewaart dit allemaal in een eigen klein databasebestand (SQLite). Er is geen databaseserver om te beheren, de nachtelijke externe back-up is een simpele bestandskopie, en een hele site is één map die je in één keer kunt verplaatsen, herstellen of verwijderen.